ارتقاي امنيت اجتماعي از طريق پيشگيري جامعه‌مدار از ارتكاب جرم در پرتو رهيافت‌هاي ديني

Upgrade Social Security Through Community-Based Prevention from Committing a Crime in the Light of Religious Approaches

زمينه و هدف؛ پيشگيري از اَشكال و گونه‌هاي جرم در قلمرو نظام اجتماعي مي‌تواند تا حدود قابل ملاحظه‌اي امنيت اجتماعي را ارتقا بخشد. بر همين محور، نگرش‌هاي نوين در بستر جرم‌شناسي پيشگيري از ارتكاب جرم مؤيد عدم توفيق واكنش‌هاي سركوب‌گرانه در اقدامات اصلاحي مرتكب جرم است؛ چرا كه پيشگيري جامعه‌مدار در تحقق توأم با اجراي صحيح مؤلفه‌هايي نظير حاكميت قانون، قرارداد اجتماعي، و حتي تشريك مساعي در هنجارهاي اجتماعي مي‌تواند در نيل به هدف كه همان برقراري و ارتقاي امنيت اجتماعي است، مؤثر باشد. روش‌شناسي پژوهش؛ اين مقاله با بهره‌گيري از منابع كتابخانه‌اي و منابع اينترنتي، مبادرت به بررسي و تحليل اطلاعات جمع‌آوري‌شده به‌صورت كيفي و مبتني بر استنتاج نگارندگان از منابع و متون بوده است. از اينرو، روش مطالعه، از نظر هدف، «اكتشافي و توسعه‌اي» و از حيث گردآوري داده‌ها، «توصيفي و كتابخانه‌اي» است. يافته‌ها؛ پيشگيري جامعه‌مدار با توجه به اين مسأله كه تنوع گوناگون محيط بر نظام رفتاري افراد مؤثر هستند، بر كاربرد سازوكارهاي غيركيفري محيط‌مدار با هدف امحاء و كاهش آثار علل جرم‌زا تمركز مي‌كند. از اينرو، آموزه‌هاي ديني ضمن تأكيد بر امور شرعي و اخلاقي، مبادرت به صدور احكامي در رعايت نظم، اخلاق مداري، تشريك مساعي، امنيت مي‌كند. وفق همين امر، امنيت اجتماعي به‌عنوان امري مهم در آموزه‌هاي ديني، مادامي كه به‌نحوي مطلوب ميان كليه اقشار نظام اجتماعي تبيين شود موجبات پيشگيري جامعه‌مدار از ارتكاب جرم را نيز فراهم خواهد آورد. كليدواژه‌ها