رابطه بين مؤلفه‌هاي رهبري خدمتگزار با كيفيت زندگي‌كاري با نقش ميانجي سرمايه اجتماعي

پژوهش حاضر با هدف تبيين رابطه بين مؤلفه‌هاي رهبري خدمتگزار با كيفيت زندگي كاري با نقش ميانجي سرمايه اجتماعي در ميان كاركنان شهرداري شهر كرمانشاه انجام شده است. پژوهش حاضر به روش آميخته (كمي و كيفي) انجام شده است. در بخش كمي از ابزار پرسشنامه و در بخش كيفي از تكنيك دلفي (مصاحبه با خبرگان) استفاده گرديد. با استفاده از روش تحقيق توصيفي از نوع همبستگي، 286 نفر از كاركنان با استفاده از روش نمونه‌گيري طبقه‌اي متناسب با حجم به‌طور تصادفي جهت مطالعه انتخاب شدند. براي گردآوري داده‌هاي پژوهش از دو پرسشنامه استاندارد رهبري خدمتگزارلاب، كيفيت زندگي كاري والتون و سرمايه اجتماعي محقق‌ساخته استفاده شده است، كه پرسشنامه محقق‌ساخته از روايي و پايايي مطلوب و مناسبي برخوردار است. روش تجزيه و تحليل داده‌ها همبستگي پيرسون با استفاده از نرم‌افزار Spss25 و معادلات ساختاري با نرم‌افزار LISREL مي‌باشد. نتايج به دست آمده گوياي آن است كه مؤلفه‌هاي رهبري خدمتگزار با كيفيت زندگي كاري و سرمايه اجتماعي رابطه مثبت و معني‌داري دارد. سرمايه اجتماعي با كيفيت زندگي كاري داراي رابطه مثبت و معني‌داري است. رهبري خدمتگزار با نقش ميانجي سرمايه اجتماعي با كيفيت زندگي كاري رابطه مثبت و معني‌داري دارد.

no abstract