تأثير كارشيفتگي بر فرسودگي شغلي كاركنان غيرصنعتي مناطق نفت ­خيز جنوب

The Effect of Workaholism on Occupational Burnout in Employees Working at Non-industrial Iranian South Oil Company (N.I.S.O.C)

زمينه و اهداف: اين پژوهش درصدد بررسي تأثير كارشيفتگي و ابعاد آن شامل عجين شدن در كار، تمايل دروني به كار و لذت بردن از كار بر فرسودگي شغلي در مديريت عمليات غيرصنعتي مناطق نفت خيز جنوب بود. مواد و روش ها: جامعه ي آماري مورد مطالعه را 514 نفر از كاركنان رسمي مديريت عمليات غيرصنعتي مناطق نفت خيز جنوب تشكيل دادند. شيوه ي نمونه گيري تصادفي طبقه اي و حجم نمونه با توجه به فرمول كوكران 220 نفر بود. براي جمع آوري داده ها از پرسش نامه ي فرسودگي شغلي ماسلچ (Maslach) (2001) و پرسش نامه ي كارشيفتگي اسپنس و رابينز (Spence & Robbins) (1992) استفاده شد. نمره گذاري پرسش نامه ها براساس طيف 5 گزينه اي ليكرت و تحليل داده ها با كمك نرم افزارهايSpss و Lisrel انجام شد. روايي پرسش نامه ها با تأييد خبرگان و تحليل عاملي تأييدي تعيين و پايايي سازه ها با محاسبه ي آلفاي كرونباخ به دست آمد كه در همه ي موارد بالاتر از 7/0 بود. يافته ها: ضريب تأثير كارشيفتگي، عجين شدن در كار، تمايل دروني به كار و لذت بردن از كار بر فرسودگي شغلي، به ترتيب 71/0، 79/0، 83/0 و 61/0- به دست آمد. نتيجه گيري: نتايج آزمون فرضيات پژوهش نشان داد كه كارشيفتگي بر فرسودگي شغلي تأثير مثبت معناداري دارد. از ميان ابعاد كارشيفتگي، عجين شدن در كار و تمايل دروني به كار بر فرسودگي شغلي تأثير مثبت معنادار و لذت بردن از كار بر فرسودگي شغلي تأثير منفي معنادار دارد.