تعيين انتساب چند شعر به شيخ بهايي

سروده‌هاي شيخ بهايي از روزگار حياتش مورد توجّه بوده و برخي از آن‌ها در تذكره‌ها و منابع ديگر ثبت شده است. امّا يكي از مصادر اصليِ سروده‌هاي قطعي شيخ، آثار مسلّم خود او، و از همه مهم‌تر كشكول است. بازسازي ديوان اشعار شيخ نيز كه در دهه‌هاي اخير چند مرتبه تجربه شده، به شيوه‌هاي غيرانتقادي بوده و قابل اعتناي چنداني نيست. اگر در تشخيص سروده‌هاي قطعي شيخ بهايي، كشكول را ملاك قرار دهيم، وضعيت برخي از اين سروده‌ها به بهترين شكل روشن، و به احتمال قوي از دايرۀ اشعار شيخ خارج خواهد شد. امّا مهم آن است كه مراجعه به كشكول به‌شيوۀ انتقادي و با بررسي نسخه‌هاي متعدّد اين كتاب باشد، زيرا هنوز تصحيحي علمي‌ از اين منبع ارزشمند صورت نگرفته و، از اين رو، در شناسايي سروده‌هاي شيخ حتي در كشكول نيز، بايستي به دست‌نويس‌هاي كهني از آن مراجعه كرد. در پژوهش حاضر، برخي اشعار مشهورِ منسوب به شيخ بهايي، با اين روش انتقادي بررسي، و انتساب آن‌ها به او تعيين شده است.