انگيزش اخلاقي از ديدگاه فخرالدين رازي

انگيزش اخلاقي، بحثي مهم در فرااخلاق است. سه مسئله ي اساسي آن عبارتند از: ماهيت انگيزش اخلاقي، ماهيت ارتباط بين داوري اخلاقي و انگيزش اخلاقي و ارتباط انگيزش اخلاقي و ماهيت اوصاف اخلاقي. آراء فخر كلامي و الهيّاتي است و با نگاه فلسفه اخلاق معاصر، خوانشي امروزي از آنها ارائه مي شود. فخر به ماهيت انگيزش اخلاقي، رويكرد شناخت گرايانه دارد و بر اين باور است كه باور براي ايجاد ميل و تحريك به عمل لازم و كافي ست. طبق ديدگاه فخر، رويكرد شخصيت گرا مكمّلِ رويكردِ شناختي است. ماهيتِ ارتباطِ داوري اخلاقي و انگيزش، درون گرايي الغاءپذير است يعني رابطه اي ضروري اما لغوشدني ميان داوري و انگيزش اخلاقي برقرار است. تعالي گرايي او فارغ از نقدهاي احتمالي بر آن، با نظريه ي انگيزشِ او سازگار است. از نظر او داوري هاي اخلاقي، باور هايي در مورد وجودِ متعالي ارزش ها در ذات خداوند هستند كه با كمك عواملِ پرورش دهنده ي شخصيت، ايجادِ ميل نموده، به انگيزش اخلاقي مي انجامند.