بررسي جلوه ها و انواع خشونت عليه زنان در پنج رمان دهه هفتاد شمسي

در اين پژوهش، پنج رمان برگزيده دهه هفتاد، »جزيره سرگرداني «، »خانه ادريسي ها «، »كوچه اقاقيا «، »بامداد خمار « و »عطر‌ رازيانه « با توجه به مضمون مشتركشان در زمينه خشونت جنسي براساس الگوي فرهنگي (نظريه الين شوالتر) براي بررسي انتخاب شده است تا انواع خشونت عليه زنان و علت بازتاب نمودهاي مختلف آن در اين آثار بررسي شود. روش پژوهش، توصيفي - تحليلي است. در اين مقاله سعي شده است به اين پرسش ها پاسخ داده شود كه در اين آثار ، پديده خشونت عليه زنان چگونه بازنمايي شده است و زنان داستانها در مقابل خشونت عليه زنان چه واكنشي نشان مي دهند. از ترسيم »الگوي فرهنگي « داستانهاي مورد نظر، اين نتايج به‌دست آمد كه زنان در قالب »زن سنتي « و »زن مدرن « با هويت فردي و اجتماعي با پديده خشونت روبه‌رو مي شوند. زنان سنتي به‌تغيير هويت خود و كسب هويت اجتماعي ميل ندارند و خشونت را تاب مي آورند و زناني مانند خود تحويل جامعه مي دهند كه مهمترين دليل استمرار خشونت عليه آنها، سكوت، عدم‌اعتراض، سازش و پذيرش خشونت از سوي آنها است در حالي كه زنان مدرن با هنجارهاي مرد سالارانه اجتماع كنار نمي آيند و براي تغيير ذهنيت و هويت خود و زنان اطرافشان مي كوشند. آنها با خشونت عليه زنان مبارزه مي كنند و به الگوهاي موفقي براي ديگر زنان تبديل مي شوند. مي توان گفت مصداقهاي خشونت عليه زنان در اين آثار در پنج نوع »جسمي «، »جنسي «، »لفظي «، »رواني « و »اقتصادي « بازتاب يافته است.