تحليل پيوند بلاغت ادبي و سياست در شعر خاقاني براساس نظريه قدرت نرم جوزف ناي

نگارندگان اين مقاله كوشيده‌اند تا با روش تحليل محتوا (رويكرد تحليلي - توصيفي) و با رويكردي انتقادي، ظرفيتهاي شعري خاقاني را از ديدگاه بلاغت سياسي و با تاكيد بر نظريه قدرت نرم (به‌عنوان وجه دوم قدرت در مقابل قدرت سخت) جوزف ناي مورد بررسي دقيق قرار دهند و از اين رهگذر به‌تبيين نقش و كاركرد فرهنگ و زبان در حوزه معادلات قدرت بپردازند. بر اين اساس بهره گيري هوشمندانه خاقاني از برخي شگردها و شيوه‌هاي بلاغي؛ همچون »ماساژ پيام «، »برچسب‌زدن «، »طنز «، »خشونت نمادين «، »مبالغه و اغراق «، »حذف «، »تكرار و تأكيد «، به‌اندازه وجه سخت تر قدرت و چه بسا تأثيرگذارتر از آن، كاركرد خود را در تعامل و تقابل با نهاد قدرت بخوبي آشكار مي سازد.