شناسايي ابعاد و مؤلفه‌هاي توسعه تفكر پژوهشي دانش‌آموزان در نظام آموزش‌عمومي ايران

روش پژوهش حاضر كيفي و مبتني بر نظريه داده‌بنياد با رويكرد نظام‌مند (سيستماتيك)، و جامعه آماري پژوهش شامل متخصصان حوزه تعليم و تربيت در سال تحصيلي 98-1397 بود. در اين پژوهش از روش نمونه‌گيري به شيوه هدفمند با به كارگيري معيار اشباع نظري داده‌ها، و مصاحبه‌هاي نيمه‌ساختاريافته با 13 نفر از متخصصان تعليم و تربيت استفاده شد. براي به دست آوردن اعتبار و روايي داده‌ها از دو روش بازبيني مشاركت‌كنندگان و مرور خبرگان غيرشركت‌كننده در پژوهش بهره گرفتيم. به منظور تجزيه و تحليل داده‌هاي گردآوري شده از فرايند سه مرحله‌اي كدگذاري (باز، محوري و انتخابي) استفاده كرديم. ابتدا پس از جمع آوري و تلخيص 126 كد باز اوليه حاصل از متن مصاحبه‌ها، 74 كد باز و 16 كد محوري (مؤلفه‌ها) در نظر گرفته شد. سپس در مرحله كدگذاري انتخابي، پنج مقوله اصلي شامل: اولويت پژوهش در سياست‌گذاري‌كلان، قابليت‌هاي محيطي، توانمندسازي و كارآمدي نيروي‌انساني، نظام آموزشي مسئله‌محور و توسعه ساختاري و مالي تبيين شدند و الگوي مفهومي (نظري) پيشنهادي توسعه تفكر پژوهشي دانش‌آموزان در نظام آموزش‌عمومي ايران ارائه شد