تبليغ ديني در مسيحيت: بررسي فعاليت‌هاي پاپ گِرِگوري

Christian Missionary: A Study of Pope Gregory's Mission

موضوع تبليغ ديني از آغاز در سنت مسيحي اهميت فراوان داشته است. اين امر در فعاليت‌هاي عيسي مسيح و ياران نزديكش به روشني مشهود بوده است. در اثر اقدامات رسولان نخستين و جانشينان آنها گرايش به مسيحيت روز به‌ روز بيشتر ­شد تا اين‌كه در اوايل قرن چهارم مسيحيت دين رسمي امپراتوري روم شد، همزمان گرايش‌هاي رهباني نيز در مسيحيت شكل گرفت. بنديكت قديس (د ح 547م)، از شخصيت‌هاي تأثيرگذار رهبانيت مسيحي بود، كه با تأسيس طريقه‌اي رهباني در رشد و تكامل معنويت مسيحي تأثير مهمي بر جاي نهاد. گِرِگوري كبير از پيروان سنت بنديكت بود كه به مقام پاپي رسيد و در گسترش مسيحيت نقشي چشمگير داشت. او در سال 597م آوگوستين كانتربري را به همراه چهل تن از راهبان صومعۀ اندوري قديس رهسپار بريتانيا كرد. اين هيئت با تلفيق قواعد رهباني با تعاليم كليسا توانستند به توفيق چشمگيري برسند.

Missionary has been an important element from the very beginning of Christian History, according to New Testament's narrations, it began with the activities of Jesus and his disciples. As a result of the early Apostles' activities Christianity gradually became more and more popular, and finally, in fourth century, became the formal religion of the Roman Empire. At the same time, monasticism developed among Christian community. Saint Benedict (d c 547) was one the important figures in Christian monasticism and his mystical order practice an influential effect in the growth of Christian spirituality. Gregory, a follower of Benedictine tradition, was appointed as a Pope and had a crucial influence on the spread of Christianity. In 597 C.E. he sent Augustine of Canterbury along with forty monks of Saint Andrew's monastery to the Britain. By combination of monastic rules with the Church teachings they succeeded to spread Christianity among the British pagans.