ﻧﻈﺮي ﺑﻪ اﻟﻬﯿﺎت ﻣﺠﺎزي در ﻓﻠﺴﻔﻪي ﻧﯿﭽﻪ

ازنظر نيچه، روان‌ آزاد براي رسيدن به مرحله‌ي آفرينش ارزش‌هاي نوين بايد از دو گام حمل ارزش‌هاي فرادهش و نقد اين ارزش‌ها عبور كند. اما در راه نيل به مرحله‌ي سوم، اين مانع وجود دارد كه روان آزاد هنوز در چارچوب ارزش‌نهيِ سنتي، به آفرينش ارزش‌ها مبادرت كند. ازديگرسو، فلسفه‌ي نيچه كه نام ديونوسوس را با خود يدك مي‌كشد، گويي خود جلوه‌اي است از دل‌بستگي به ارزش‌هاي سنتي، چراكه ديونوسوس، ايزدي از ايزدان يونان است. باوجوداين، نيچه از ديونوسوس براي راندن خالصانه‌ي روان آزاد از گامه‌ي دوم به گامه‌ي سوم استفاده مي‌كند. درواقع فلسفه‌ي ديونوسوسي با اهتمام به اساطير، ذهن پژوهنده‌اي را كه هنوز كاملاً از بند فرادهش نرسته است، براي ورود به مرحله‌ي آفرينش ارزش‌ها آماده مي‌كند. نيچه به تلويح و تصريح، الهيات اپيكوري و هگلي را از آن نوع ميانجي‌هايي برشمرده است كه چنين گذاري را امكان‌پذير ساخته‌اند. اما فلسفه‌ي ديونوسوسي وي، به‌صورت يك الهيات مجازي، با طرد بسياري از عناصر فرادهش از خود، نمونه‌اي كامل‌تر و خالص‌تر به دست مي‌دهد.

no abstract