نقش راهبردي امام‌خميني(ره) در مديريت جنگ در دوران دفاع مقدس

فاقد عنوان لاتين

از محوري ­ترين عوامل اتحاد و همدلي نيروهاي لشكري و مردمي در طول هشت سال دفاع مقدس، وجود امام‌خميني(ره) بود. ايشان توانستند افزون‌بر وحدت و همدلي، جنگ را مديريت نموده و اهداف انقلاب اسلامي را در آن شرايط بحراني پيش ببرند. اين مقاله با بهره‌گيري از رويكرد توصيفي- تحليلي بر آن است تا ضمن شناخت مؤلفه­ هاي اساسي در استراتژي رهبري امام‌خميني(ره)، بر تبيين عملياتي نقش و توان مديريتي ايشان در دفاع مقدس نيز بپردازد. يافته­ هاي تحقيق نشان مي­دهد كه تركيبي از دو سبك مديريت جنگ و بحران‌ها و مديريت معنوي و ديني بود كه توانست جلوي تجاوز عراق به ايران را بگيرد و الگوي منحصر به فردي از امام(ره) را به جاي بگذارد. رفتار و عملكرد امام‌خميني(ره) در طول جنگ ايران و عراق نشان مي‌دهد كه ايشان از هر دو شيوۀ مزبور در مديريت بحران‌ها به نحو احسن استفاده كردند. برخلاف تصور عده‌اي كه شيوه مديريت امام(ره) را فردي يا در ارتباط مستقيم با مردم مي‌پندارند، ايشان از مديريت راهبردي نيز استفاده كرده و به آن بيشتر اعتقاد داشتند.

فاقد چكيده لاتين