امكان‌سنجي درج نشانه هاي نگارشي در متن قرآن كريم

فاقد عنوان لاتين

امكان درج نشانه­ هاي نگارشي كنوني در قرآن كريم با يك چالش روبروست. از يك طرف، اهداف و فوايد نشانه­ گذاري ما را به درج اين نشانه­ ها در قرآن كريم تشويق و ترغيب كرده و از سوي ديگر، مقدّس بودن قرآن كريم يا شبهه­ كافي بودن علائم وقف و ابتدا، ما را از اين كار باز مي­دارد. تنافي داشتن اين نشانه­ ها با رسم المصحف، تحميل يك تفسير بر قرآن كريم و بدعت بودن اين كار، از جمله شبهات مطرح شده در اين زمينه است. اين مقاله با يك شيوه­ تاريخي‌ـ‌تحليلي در پي رفع شبهات مطرح و رفع اين چالش است. به همين منظور ابتدا كم و كيف نشانه­ هاي نگارشي، اهداف، فوايد و ضرورت اين نشانه­ ها در متن را روشن و عدم همپوشاني علائم وقف و ابتدا و نشانه­ هاي نگارشي را آشكار كرده و سپس با بررسي پيشينه اين نشانه ­ها در زبان عربي و همچنين پيشينه نگارش قرآن كريم و جداسازي مسأله رسم المصحف از ضبط المصحف، درج اين نشانه­ها در قرآن كريم را از نظر مفهومي و مصداقي مسبوق به سابقه و بدون اشكال و به عبارتي ممكن، بلكه مستحسن دانسته است.

فاقد چكيده لاتين