تاثير آموزش مبتني بر فناوري بر انگيزش پيشرفت تحصيلي، يادگيري، و يادداري دانش آموزان كم توان ذهني در درس زبان انگليسي

The Technology-Based Instruction and its Impact on Academic Achievement Motivation, Learning, and Retention of Students with Intellectual Disability in English Language

هدف: هدف پژوهش حاضر بررسي تأثير آموزش مبتني بر فناوري بر انگيزش پيشرفت تحصيلي، يادگيري و يادداري دانش‌آموزان كم‌توان ذهني در درس زبان انگليسي است. روش: اين پژوهش يك پژوهش كاربردي است كه به روش آزمايشي با طرح نيمه‌آزمايشي پيش‌آزمون - پس‌آزمون با گروه كنترل انجام شد. جامعه آماري اين پژوهش تمام دانش‌آموزان دختر كم‌توان ذهني استان كرمان مشغول به تحصيل در سال 97-1398 در پايه هفتم هستند. از ميان آنها تعداد 28 دانش‌آموز با روش نمونه‌گيري هدفمند انتخاب شده و به‌طور تصادفي در دو گروه آزمايش و كنترل قرار گرفتند. گروه آزمايش طي يك ماه در كنار آموزش سنتي معلم، از آموزش برخط (با استفاده از امكانات تارنماي آموزشي كيا) و بي خط (نرم‌افزار چندرسانه‌اي محقق‌ساخته) نيز بهره‌مند شدند، اما گروه كنترل به شيوه سنتي آموزش ديدند. ابزار گردآوري داده‌ها پرسشنامه‌ انگيزش پيشرفت تحصيلي ولايتي (1395)، آزمون محقق‌ساخته يادگيري و آزمون‌محقق‌ساخته يادداري است كه براي هر دو گروه يك‌بار قبل از شروع كار و يك‌بار پس از پايان كار انجام شد. براي تحليل داده‌هاي گردآوري‌شده، از آزمون تحليل واريانس چند متغيره (MANCOVA) و تحليل كواريانس استفاده شد. يافته‌ها: يافته‌ها نشان مي‌دهند گروه كنترل و آزمايش در پس‌آزمون انگيزش پيشرفت تحصيلي، يادگيري و يادداري با هم تفاوت معنا‌داري داشته‌اند و اين تفاوت در يادداري بيشتر از انگيزش پيشرفت تحصيلي و يادگيري بوده است، به عبارتي تأثير آموزش از راه برنامه آموزشي مبتني بر فناوري بر يادداري دانش‌آموزان كم‌توان ذهني بيشتر از يادگيري و انگيزش پيشرفت تحصيلي آنها بوده است. نتيجه‌گيري: نتايج تحليل‌هاي آماري نشان دادند آموزش مبتني بر فناوري به‌طور معناداري موجب افزايش انگيزش پيشرفت تحصيلي دانش‌آموزان گروه آزمايش، بهبود و رشد يادگيري و تداوم يادداري آنها در درس زبان انگليسي شده است.

Objective: The purpose of this study was to examine the impact of a technology-based instructional program on academic achievement motivation, learning, and retention in students with intellectual disability in English language lesson. Method: This study was carried out using experimental method in semi-experinmental test-retest way. The study population was all female mentally retarded students in Kerman Province, who were busy studying at seventh grade in the years 2018-2019. For this purpose, 28 students were selected on a purposeful basis, and placed in two experiment and control group randomly. During a month, the experiment group was taught using online teaching (using quia website facilities) and offline teaching (researcher-made multimedia software) other than traditional teaching. Data collecting tools were Velayati's academic achievement motivation questionnaire (2016), researcher-made learning test, and researcher-made retention test, which was performed twice (before starting the experiment and after finishing it). The collected data were analyzed in mult-variable MANCOVA and covariance method. Results: The findings revealed that the control and experiment groups differed meaningfully in academic achievement motivation, learning, and retention retests; this difference in retention was more than academic achievement motivation and learning. In other words, the impact of instruction through a technology-based instruction program is more in retention of students with intellectual disability than their learning and academic achievement motivation. Conclusion: The technology-based instruction caused a meaningful increase in the academic achievement motivation of the experiment group students and also in the development and improvement of their learning and retention in English language lesson