الگوي مباني علم‌شناسي در علوم انساني با معرفت‌بخشي از قرآن كريم

هدف پژوهش ارائه الگوي مباني علم‌شناسي در علوم انساني با معيار قرآن كريم است. اين پژوهش از نوع تحقيقات بنيادي است و جهت تحليل داده‌ها از روش تحليل محتواي مضموني به شيوه توصيفي-تحليلي و با لحاظ احتمالي‌بودن نتايج در جهت پرهيز از تفسير به رأي قرآن استفاده شده است. در اين پژوهش از ارتباط عقلايي بين علوم، الگويي براي مباني علم‌شناسي در علوم انساني با معرفت‌بخشي از قرآن كريم استفاده شده است. نتايج به‌دست‌آمده از پژوهش، مباني علم‌شناسي با تأكيد بر قرآن شناختي را به‌صورت يك سيستم نشان مي‌دهد كه اجزاي آن شامل سه گونهٔ علوم وحياني، علوم جهاني و علوم انساني است. در مبحث علوم انساني در سه بعد خدا، جهان و انسان، مي‌توان به مباني علم‌شناختي رسيد كه مبدأ و مقصد آن، شناخت انسان است. مباني علم‌شناسي در علوم انساني را مي‌توان با شناخت و معرفت انسان به خداوند، از طريق شناخت صفات ذاتي، ثبوتي، و حقيقي الهي، با رويكرد تفسير صادق، شناخت انسان به جهان از آن جهت كه جهان كاشف فعل خداوند متعال است، با رويكرد علم نافع و ارزشمند جامع، و شناخت انسان به انسان را از طريق شناخت صفات افعالي، اضافي و خبري با رويكرد علم ثمين غايت‌محور استنتاج كرد.