امنيت به مثابه‌ فضيلت در آراء فارابي

امنيت از مفاهيم بنيادي در دين اسلام است كه متفكران بي‌شماري به آن توجه كرده و تعابير مختلفي از آن ارائه داده‌اند. با توجه به جايگاه ويژه امنيت در تفكر و عرصه عملي اسلام، هدف پژوهش پيش رو بررسي اسنادي مبتني بر روش تحليل محتواي كيفي مفهوم امنيت از ديدگاه مؤسس فلسفه سياسي اسلامي، فارابي است. (روش) مساله پژوهش حاضر بررسي موضوع امنيت در آراء فارابي با شاخصه فضيلت مداري است. اين اثر كه پژوهشي بنيادي است، سازوكارهاي تأمين امنيت در مدينه فاضله و اصول انديشه اي تفكر فلسفي معلم ثاني را درباه امنيت نشان مي دهد. سوالي كه بدان پرداخته شده چگونگي تبيين فضيلت به مثابه امنيت و سازوكارهاي آن در انديشه فارابي است. مسأله امنيت به مثابه ي فضيلت در آراء فارابي مسأله اي غيرانتزاعي و تجويزي است. امنيت به عنوان فضيلت مياني و ابزاري براي رسيدن به سعادت نهايي، حاصل امنيت‌‌پژوهي فلسفي فارابي است. شناخت ناظر به عمل، رياست انسان‌هاي فاضل، اكتساب فضايل، زدودن شرور، تشكيل اجتماعات مدني و تعاون و همياري روش‌هاي تحقق امنيت در انديشه سياسي فارابي است.