بررسي چالش‌هاي حضور روستاييان در نواحي حاشيه‌اي شهري از ديدگاه شهروندان (مطالعه موردي: شهرستان زابل)

در ايران شهرنشيني با روندي سريع و شتابان همراه بوده است، حضور مهاجران روستايي در شهر زابل، به‌عنوان بزرگ‌ترين شهر در منطقه سيستان، جهت رفع مشكلات زندگي، فرار از تنگناهاي اقتصادي و كمبودهاي خدماتي، مسائل و معضلات عديده‌اي را در زمينه‌هاي مختلف براي شهروندان به همراه داشته است. آنچه در اين روند حركتي هدف اصلي پژوهش حاضر مي‌باشد، بررسي برخي از چالش‌هاي ناشي از اين جريان در نواحي حاشيه‌اي شهر زابل است. با توجه به اهميت مسئله، روش‌شناسي تحقيق از نظر هدف، كاربردي و از نظر روش، توصيفي – تحليلي مبتني بر پيمايش مي‌باشد. جامعه‌ي آماري تحقيق حاضر شهروندان شهر زابل است و حجم نمونه با بهره‌گيري از فرمول كوكران، ۳۸۳ نفر معين گرديد. تجزيه‌وتحليل اطلاعات، با استفاده از نرم‌افزارهاي Spss،Expert Choice Excel انجام پذيرفت. يافته‌هاي تحقيق حاكي از آن است كه وضعيت كيفيت زندگي شهروندان بعد از مهاجرت روستاييان به شهر كاهش ‌يافته است. با توجه به مثبت شدن آماره T در تمام شاخص ها استنتاج مي شود مقدار ميانگين شاخص‌ها از مقدار حد متوسط بيشتر بوده و سطوح چالش در شاخص‌هاي مدنظر زياد و خيلي زياد مي‌باشد. همچنين در تمامي مؤلفه‌ها، ديدگاه زنان و مردان از چالش ها متفاوت بوده است و بيشترين درصد همبستگي (0.555 = r) ميان مؤلفه‌ي تحولات رفتاري و سبك زندگي و محدوديت‌هاي اشتغال در سطح اطمينان۹۵% است. لذا پيشنهاد مي شود با برنامه ريزي جهت رفع چالش هاي مهم در شهر و ايجاد نهادي براي سازمان‌دهي جريان‌هاي مهاجرتي از اين چالش ها كاست.