بررسي جايگاه هويت ديني و انقلابي در سند تحول بنيادين آموزش‌وپرورش

اين پژوهش با هدف تحليل جايگاه مؤلفه هاي هويت ديني و انقلابي در سند تحول بنيادين آموزش‌وپرورش انجام شده است. روش پژوهش توصيفي و از نوع تحليل محتواست. جامعه پژوهشي شامل متن سند تحول بنيادين آموزش‌وپرورش است كه باتوجه‌به ماهيت پژوهش و محدوديت جامعه پژوهشي از نمونه گيري صرف‌نظر و كل جامعه پژوهشي بررسي شده است. ابزار اندازه گيري، سياهه تحليل محتواي محقق‌ساخته بوده و شيوه پردازش داده ها براساس روش آنتروپي شانون بوده است. عمده ترين يافته هاي پژوهش بيانگر اين است كه در سند تحول درمجموع 292 مرتبه به مؤلفه هاي هويت ديني و 140 مرتبه به مؤلفه هاي هويت انقلابي توجه شده است. در حوزه هويت ديني، به مؤلفه‌هاي «سياسي» و «اعتقادي ـ توحيد» به‌ترتيب با ضريب اهميت 201/ و 162/، بيشترين توجه شده و به مؤلفه هاي «تاريخي»و «اعتقادي ـ عدل» هيچ توجهي نشده است. در حوزه هويت انقلابي، به مؤلفه‌هاي «تعهد به حفظ نظام جمهوري اسلامي» و«مبارزه با تهاجم فرهنگي و جنگ نرم» و «مبارزه با تحجر و التقاط»  به‌ترتيب با ضريب اهميت 155/،125/ و 125/ بيشترين توجه و به مؤلفه هاي «بسيج» با ضريب اهميت 05/ و «آگاهي به تاريخ انقلاب اسلامي» (بدون مورد)، كم‌ترين توجه شده است. نتايج پژوهش بيانگر اين است كه در سند تحول بنيادين آموزش‌وپرورش توجه متعادل و متوازني به مؤلفه‌هاي هويت ديني و انقلابي نشده است.