بررسي تطبيقي مباني فلسفي تربيت اخلاقي از ديدگاه علامه طباطبايي و لويناس

علامه طباطبايي و لويناس درزمره فيلسوفاني هستند كه به اخلاق اهميت وافري داده اند. در اين پژوهش با بهره‌گيري از روش توصيفي ـ تحليلي و نيز تطبيقي سعي شده است با بررسي مباني فلسفي تربيت اخلاقي اين دو فيلسوف، همگرايي و تقابل ديدگاه هاي آنها استخراج شود. بررسي مباني هستي شناختي، انسان شناختي و ارزش‌شناختي تربيت اخلاقي علامه و لويناس نشان مي دهد كه مفاهيم اساسي در فلسفه لويناس اخلاق معطوف به ديگري، مسئوليت و اراده مي باشند، اما در فلسفه علامه طباطبايي ديگري اعتدالي و فطرت از جايگاه ويژه اي برخوردار است. هر دو به ديگري، مسئوليت، اراده و آزادي تأكيد مي ورزند. همچنين ديدگاه لويناس و علامه نسبت به خدا باآنكه هر دو خدا را قبول دارند وآن را نامتناهي مي دانند، اما خداي لويناس با غيريت و ديگري برابر درنظرگرفته شده است، درحالي كه خداي علامه، متعالي و منزه از هرگونه تغيير بوده و فراتر از ديگري است.