امكان‌سنجي اجراي طرح تجميع قطعات زمين در بافت‌هاي فرسوده‌ي شهر اروميه

امروزه توجه به بافت‌هاي فرسوده شهري و بكارگيري طرح‌هاي بهسازي و نوسازي در اين بافت‌ها در ارتقاء كيفيت زندگي و پيشبرد اهداف توسعه شهري از اهميت خاصي برخوردار است؛ به گونه‌اي كه در سال‌هاي اخير طرح‌هاي بسياري براي اين منظور تهيه و اجرا شده‌اند. از جمله اين طرح‌ها، تجميع قطعات زمين مي‌باشد؛ اين طرح ابزاري مهم براي برنامه‌ريزي زمين است كه با بهره‌گيري از جنبه‌هاي اجتماعي و مشاركت ساكنان سعي در بهسازي و نوسازي بافت‌هاي فرسوده دارد. پژوهش حاضر با هدف امكان‌سنجي اجراي طرح تجميع قطعات در بافت فرسوده شهر اروميه تدوين شده است. روش تحقيق با توجه به موضوع پژوهش، توصيفي تحليلي و هدف از نوع كاربردي است. براي گردآوري اطلاعات از مطالعات ميداني و كتابخانه‌اي بهره گرفته شد و در اين رابطه، 27 شاخص در چهار مؤلفه كالبدي، اقتصادي، قانوني مديريتي و اجتماعي استخراج گرديد. جهت تجزيه و تحليل داده‌ها از مدل تحليل سلسله مراتبي AHP و نرم‌افزارهاي Expert Choice، GIS و Spss استفاده شد. نتايج نشان داد كه در مؤلفه كالبدي با توجه به نقشه امكان‌سنجي تهيه شده، 41 درصد قطعات از قابليت نسبتاً بالايي براي تجميع برخوردارند. در مؤلفه اقتصادي مطابق ميانگين حاصله (2.82)، اجراي طرح تجميع قطعات متوسط به پايين ارزيابي مي‌شود. مؤلفه قانوني مديريتي با ميانگين 3.03 از وضعيت مناسبي جهت اجراي طرح برخوردار است و در نهايت در مؤلفه اجتماعي ميانگين به دست آمده (2.45) پايين‌تر از حد متوسط است كه گوياي وضعيت نامطلوب اين مؤلفه جهت بكارگيري طرح تجميع قطعات مي‌باشد.