نهادينگي پزشكي نوين در مشهد (1344-1313ق)

پزشكي نوين از اواخر حكمراني ناصرالدين شاه قاجار وارد مشهد شد و به‌تدريج مراحل رشد آن تا پايان سلطنت احمدشاه ادامه يافت. هرچند پزشكي نوين در مشهد با مخالفت پيروان طب سنتي روبرو شد، اما به‌مرور زمان، طب نوين جايگاه برتري يافت و طب قديم خود را با آن هماهنگ ساخت. ازآنجاكه براي يافتن تاريخچه طب نوين در مشهد، نياز به شناسايي بيماري‌ها و درمان آن‌ها مي‌باشد، پژوهش حاضر درصدد است كه با شيوه توصيفي تحليلي به شناسايي وضعيت پزشكي نوين، بيماري‌هاي رايج و درمان آن‌ها از هنگامي‌كه طب جديد در مشهد موردتوجه قرار گرفت، يعني از اواخر دوره قاجار يك دوره زماني 30 ساله (1344-1313ق) را موردبررسي قرار دهد. پژوهش حاضر با ارائه تصويري به نقش آموزش‌هاي نوين در تغيير شيوه‌هاي درماني، شناسايي بيماري‌ها، چگونگي ورود و نهادينه شدن پزشكي نوين در مشهد و آگاهي‌هاي مردم نسبت به بهداشت فردي و عمومي مي‌پردازد كه به تأسيس مطب‌هاي خصوصي، درمانگاه‌ها، بيمارستان‌ها، مراكز آموزش پزشكي و امر سالم‌سازي و معاينات و معالجات فردي و گروهي منجر شد. متعاقباً خدمات پزشكي، نتايج قابل‌توجهي براي جامعه مشهد به همراه داشت.