بررسي كاركرد استعاره‌هاي مفهومي در پرورش درون‌مايۀ رمان سمفوني مردگان

مقالۀ پيش رو مي‌كوشد با تكيه بر »نظريۀ استعارۀ مفهومي « نظامهاي استعاري حاكم بر رمان سمفوني مردگان (1368) را نشان دهد و بر اساس آنها برجسته‌ترين درونمايه هاي رمان را معرفي، و اثبات كند كه اين نظامهاي استعاري قدرتمند، متن را به كل منسجم و يكپارچه‌اي تبديل كرده است؛ از اين رو با بررسي استعاره‌هاي خُردِ رمان، سه نوع استعارۀ مفهومي »جهتي «، »وجودي « و »ساختاري « در متن شناسايي و معرفي شده است كه هر كدام يك مضمون محوري را پرورش مي‌دهد. پژوهش به اين نتيجه مي‌رسد كه مؤلّف بر اساس اين سه استعاره، جهان نگريها و مضمونهاي حاكم بر ذهن خود را در قالب سه »نگاشت كلانِ « »قدرت، بالا است/ ضعف، پايين است «، »انسان، حيوان است « و »زندگي، جنگ است « عرضه كرده است. اين طرحواره ها نمودار نظام فكري مسلّط بر ذهن نويسنده است كه به شكلي نامحسوس در سراسر متن گسترش يافته و سبب انسجام محتوايي آن نيز شده است.