اثر سطوح مختلف سيب زميني بر قابليت هضم مواد مغذي، آنزيم هاي فيبرولتيك و فراسنجه هاي شكمبه اي در ميش هاي دالاق

اين تحقيق به منظور بررسي سطوح مختلف سيب زميني در جيره بر فراسنجه هاي شكمبه اي، قابليت هضم موادمغذي وآنزيم هاي سلولايتيك مايع شكمبه شامل ميكروكريستالين سلولاز و كربوكسي متيل سلولاز در بخش هاي مختلف مايع شكمبه (بخش جامد، خارج سلولي و درون سلولي) در ميش هاي دالاق انجام گرفت. در اين آزمايش از 12 رأس ميش نژاد دالاق در قالب طرح كاملاً تصادفي با سه تيمار و چهار تكرار استفاده شد. تيمارهاي آزمايشي شامل 1) تيمار شاهد (بدون سيب زميني)، 2) تيمار حاوي 7/5 درصد سيب زميني و 3) تيمارحاوي 15 درصد سيب زميني بر اساس ماده خشك جيره بودند. جيره ها از نظر پروتئين و انرژي يكسان بودند. نتايج اين تحقيق نشان داد كه اختلاف در ميزان pH مايع شكمبه در بين تيمارها با يكديگر (6/02 تا 6/40) از نظر آماري معني دار است (0/0003=p). در بين تيمارهاي آزمايشي بيشترين ميزان نيتروژن آمونياكي مايع شكمبه در تيمار شاهد (14/93 ميلي گرم در دسي ليتر) و كمترين مقدار در تيمار حاوي 15 درصد سيب زميني (11/23 ميلي گرم در دسي ليتر) مشاهده شد و اختلاف بين تيمارها از نظر آماري معني دار است (0/0001=p). تعداد پروتوزوآ در تيمار شاهد كمترين مقدار و در تيمار حاوي 7/5 درصد سيب زميني بيشترين مقدار را نشان مي دهد. اين اختلاف بين تيمار شاهد و تيمارهاي حاوي 7/5 و 15 درصد سيب‌ زميني معني دار شد (0/023=p). اختلاف معني داري در قابليت هضم ماده خشك، پروتئين خام، ماده آلي و الياف نامحلول در شوينده خنثي بين تيمارها وجود داشت (0/0001=p). از نظر فعاليت آنزيم هاي كربوكسي‌متيل سلولاز و ميكرو كريستالين سلولاز در بخش سلولي، خارج سلولي، بخش جامد و كل (مجموع هر سه بخش)، بيشترين مقدار در تيمار شاهد و كمترين مقدار در تيمار حاوي 15 درصد سيب‌زميني مشاهده شد و از نظر آماري اين اختلاف در بين سه تيمار معني دار بود (0/0001=p). با توجه به نتايج ذكر شده مي توان بدون هيچ مشكلي تا سطح 15 درصد سيب زميني خام در جيره ميش ها استفاده كرد.