مسئله تصادف اخلاقي تاملي در ديدگاه مايكل مور

نيگل و ويليامز معضل تصادف اخلاقي را محصول تعارض ميان باور به اصل كنترل و فعاليت‌هاي اخلاقي مي‌دانند. برخي معتقدند كه اين مسئله‌اي واقعي و حل‌ناشده در فلسفه معاصر است اما همه با اين سخن موافق نيستند. مايكل مور مدعي است كه مسئله تصادف اخلاقي همان مسئله سنتي اراده آزاد است و به خودي خود مسئله‌اي اصيل بشمار نمي‌آيد. مور همچنين مدعي است كه معنايي از كنترل كه نيگل در صورتبندي مسئله تصادف اخلاقي استفاده مي‌كند نادرست است. به نظر او، اين مفهومِ ناهمسازگرايانه از كنترل، مبني بر اينكه كنترلِ نتيجه نيازمندِ كنترل بر همۀ عوامل ضروريِ به وجود آورندۀ نتيجه است، در ارزيابي‌هاي اخلاقي روزمره كاربردي ندارد. در بخش نخست مقاله، ضمن صورتبندي مسئلۀ تصادف اخلاقي، به اين سوال پرداخته خواهد شد كه اساسا چگونه بايد اين مسئله را فهميد. در بخش دوم، مدعاي مور در خصوص معناي همسازگرايانۀ كنترل تحليل و بررسي مي‌شود. اين دو مدعا مستقل از هم صورتبندي شده است چرا كه به نظر نگارنده اولي درست و دومي نادرست است.