تعيين مناسب‏ترين زمان و روش كشت و استقرار گياه مرتعي Astragalus podolobus در منطقه سميرم استان اصفهان

اين پژوهش با هدف بررسي بهترين زمان كاشت و روش كاشتA. podolobus  به صورت طرح اسپليت پلات در قالب طرح پايه بلوك كامل تصادفي با سه تكرار در ايستگاه حناي سميرم وابسته به مركز تحقيقات كشاورزي و منابع طبيعي اصفهان طي سال‏هاي 1392 تا 1394 اجرا شد. فاكتور اصلي، زمان كاشت (پاييزه و بهاره) و فاكتور فرعي روش كاشت (بذركاري خطي و روش بذركاري بانكت‏هاي هلالي) بود. نتايج نشان‏دهنده اثر معني‏دار زمان كاشت، روش كاشت و اثرهاي متقابل آن روي صفت درصد استقرار بود. درصد استقرار كشت پاييزه 14.28 و بهاره 27.78 درصد بدست آمد. كمترين درصد استقرار با 6.35 درصد در روش بذركاري و بيشترين آن با 35.71 درصد در روش بانكت‏هاي هلالي مشاهده گرديد. اثرهاي متقابل اين صفت نشان داد كه كمترين درصد استقرار در تيمار كشت بهاره و روش بذركاري (4.76 درصد) و بيشترين آن در روش بانكت‏هاي هلالي و كشت بهاره (47.61 درصد) مشاهده شد. نتايج گوياي مناسب‏تر بودن روش بانكت‏هاي هلالي در هر دو فصل كشت بهاره و پاييزه بود. عملكرد علوفه بشدت تحت تأثير فصل كاشت قرار گرفت و در كشت پاييزه و بهاره به‌ترتيب برابر 7 و 15.6 گرم در بوته بود. عملكرد علوفه در روش بذركاري 9.5 گرم و در بانكت‏هاي هلالي 13.16 گرم در بوته بدست آمد. دامنه تغييرات اين صفت از 6 گرم در كشت پاييزه و روش بذركاري تا 18.33 گرم در بوته در كشت بهاره و روش بانكت‏هاي هلالي متغير بود. در مجموع نتايج نشان داد كه براي كاشت اين گونه در مناطق نيمه استپي كاشت بهاره و به‌صورت بانكت‏هاي هلالي و بذرهاي بدون پوشينه براي حداكثر استقرار مناسب است.