ارزيابي اثرات تغيير اقليم بر منابع آب حوضه آبريز لار با استفاده از مدل SWAT و مقايسه نتايج آن با شبكه‌هاي بيزين و مدل‌هاي هوشمند هيبريدي

قرار گرفتن ايران بر كمربند خشك و نيمه‌خشك دنيا و همچنين سوء مديريت منابع آبي، سبب ايجاد وضعيت هشدار دهنده كمبود آب در بسياري از مناطق كشور شده است. پژوهش حاضر آثار ناشي از تغيير اقليم را بر دما، بارندگي و رواناب در دوره‌هاي آتي با كمك مدل آماري LARS-WG و مدل مفهومي هيدرولوژيكي SWAT براي حوضه آبريز لار مورد ارزيابي قرار مي‌دهد. براي تخمين ميزان دبي جريان رودخانه، به بررسي قابليت عملكرد شبكه بيزين و مدل تركيبي موجك شبكه عصبي هم پرداخته مي‌شود. پس از واردكردن اطلاعات بارش و دماي منطقه، نسبت به شبيه‌سازي رواناب براي دو ايستگاه هيدرومتري گزلدره و پلور اقدام شده و رواناب خروجي ايستگاه پلور به‌عنوان نقطه كنترل بين سال‌هاي (1979-2018) مورد واسنجي و اعتبارسنجي قرار گرفت. به‌منظور ارزيابي كارايي از معيارهاي ضريب تبيين و نشر سا تكليف استفاده شده است. طبق پيش‌بيني مدل‌هاي اقليمي، بيشترين افزايش دما در دوره انتهايي و تحت سناريوي اقليمي RCP8.5 حدود ۱۰ درصد افزايش دما در فصل بهار و زمستان را نشان مي‌دهد. در نهايت از بين اين مدل‌ها، مدل فيزيكي با پيش‌بيني متوسط ساليانه 6.04 مترمكعب بر ثانيه با توجه به دوره مشاهداتي، كاهش رواناب را نشان داد.