نقش ميانجي نوآوري بر تأثير بازارگرايي بر عملكرد باشگاه‌هاي خصوصي

هدف از انجام اين پژوهش، تبيين مدل تأثير بازارگرايي بر عملكرد باشگاه با تأكيد بر نقش ميانجي نوآوري فناورانه و نوآوري مديريت بود. اين پژوهش توصيفي-همبستگي است. جامعه آماري پژوهش شامل اعضاي كادر فني ثابت در باشگاه‌هاي خصوصي رشته‌هاي رزمي مرد استان مازندران كه تعداد آنها 142 نفر مي‌باشد. براساس فرمول كوكران و به روش نمونه‌گيري تصادفي ساده، 104 نفر به عنوان نمونه آماري انتخاب شدند. پرسشنامه‌هاي بازارگرايي، نوآوري سازماني، نوآوري فناورانه و عملكرد استفاده شد. روايي توسط 12 نفر اساتيد مديريت ورزشي تأييد شد و پايايي آنها از طريق آلفاي كرونباخ ارزيابي شد. براي تجزيه و تحليل داده‌ها از آمار توصيفي (ميانگين و انحراف استاندارد، فراواني و درصد) و آمار استنباطي (ضريب همبستگي پيرسون و مدل‌يابي معادلات ساختاري) در قالب نرم‌افزارهاي SPSS24 و AMOS24 استفاده شد. يافته‌ها نشان داد كه بازارگرايي داراي اثر مثبت و معناداري بر عملكرد باشگاه از طريق نوآوري مديريت و نوآوري فناورانه مي‌باشد. بنابراين، پيشنهاد مي‌شود كه مديران باشگاه‌ها بازارگرايي، نوآوري مديريت و نوآوري فناورانه را براي بهبود عملكرد خود در نظر بگيرند.