تأثير مونوآمونيوم فسفات بر روي برخي فاكتورهاي بيوشيميائي خون، آناليز استخوان و ميزان رشد ماهي زينتي كوي (Cyprinus carpio Koi)

زمينۀ مطالعه:تعادل در ميزان مواد معدني در جيره غذايي آبزيان اهميت بسياري دارد. فسفر يكي از مهم‌ترين مواد معدني در تغذيه ماهي و آبزيان مي‌باشد. اهميت فسفر نه فقط به خاطر رشد و سلامت ماهي، بلكه افزايش بيش از حد فسفر و دفع آن به آب موجب آلودگي و شكوفايي جلبكي مي‌باشد. هدف:هدف از اين مطالعه بررسي اثرات افزودن مونوآمونيوم فسفات (MAP) در جيره غذايي ماهي كوي (Cyprinus carpio Koi) و مقايسه آن با مونوكلسيم فسفات (MCP) بوده است. روش‌كار:650 قطعه بچه ماهي كوي با وزن اوليه 17 گرم در 15 تانك توزيع (5 تيمار – هر كدام در سه تكرار) و با جيره‌هاي غذاي حاوي مونوآمونيوم فسفات در سه سطح (0.75، 1.5 و 3 درصد از جيره)، مونوكلسيم فسفات در يك سطح (3درصد از جيره) و يك گروه شاهد (بدون افزودن مكمل فسفر) به مدت 8 هفته تغذيه شدند. نتايج: شاخص‌هاي رشد و ضريب تبديل غذايي در ماهيان تغذيه شده با 3 درصد مونوآمونيوم فسفات بهترين نتايج را در بر داشت. گروه شاهد كمترين افزايش وزن و بيشترين ضريب تبديل غذايي را نشان داد. ميزان فسفر خون نيز با افزايش ميزان مونوآمونيوم فسفات رابطه مستقيم و معني‌داري نشان داد. بيشترين ميزان كلسيم در خون در گروه تغذيه شده با مونوكلسيم فسفات به ميزان 3 درصد ديده شد. نتيجه‌گيري نهايي: نظر به بهبود شاخصه‌هاي رشد و تغذيه‌اي، افزودن 1.5 تا 3 درصد مونوآمونيوم فسفات به جيره غذايي بچه ماهيان كوي پيشنهاد مي‌شود.