اثر تمرين هوازي همراه با مصرف سير بر ماتريكس متالوپروتئينازهاي 3، 9 و مهاركننده بافتي متالوپروتئيناز-1 در زنان يائسه چاق مبتلا به پرفشاري خون: يك مطالعه كارآزمايي باليني

زمينه و هدف: فشارخون بالا با تغيير در ساختار و عملكرد عروق همراه است. اين مطالعه به منظور تعيين اثر تمرين هوازي همراه با مصرف سير بر ماتريكس متالوپروتئينازهاي 3، 9 (MMP3 ، MMP9) و مهاركننده بافتي متالوپروتئيناز1 (TIMP1) در زنان يائسه چاق مبتلا به پرفشاري خون انجام شد. روش بررسي: اين كارآزمايي باليني دوسوكور روي 36 زن يائسه چاق مبتلا به پرفشاري خون در شهر ساري انجام شد. آزمودني‌ها به‌طور تصادفي ساده در 4 گروه 9 نفري شامل گروه‌هاي كنترل، مصرف سير، تمرين هوازي و تمرين هوازي توام با مصرف سير قرار گرفتند. گروه‌هاي تمرين به‌مدت هشت هفته، هر هفته سه جلسه (با شدت 55 تا 65 درصد ضربان قلب ذخيره و مدت 30 تا 55 دقيقه) در برنامه تمريني هوازي فزاينده شركت كردند. گروه‌هاي مصرف كننده سير و تمرين هوازي توام با مصرف سير 1000 ميلي‌گرم مكمل سير را به مدت هشت هفته (پس از صبحانه و شام) مصرف نمودند. دو روز قبل و بعد از اجراي پروتكل، در حالت ناشتا خونگيري انجام شد. يافته‌ها: ميزان MMP3 و MMP9 در گروه مصرف كننده سير، گروه تمرين هوازي و گروه تمرين هوازي توام با مصرف سير نسبت به گروه كنترل كاهش آماري معني‌داري داشت (P 0.05). همچنين ميزان MMP3 در گروه تمرين + سير نسبت به گروه تمرين و گروه سير؛ و ميزان MMP9 در گروه تمرين + سير نسبت به گروه سير كاهش آماري معني‌داري نشان داد (P 0.05). با اين وجود ميزان TIMP1 در گروه سير، تمرين و تمرين + سير نسبت به گروه كنترل افزايش آماري معني‌داري يافت (P 0.05). نتيجه‌گيري: تمرينات ورزشي هوازي به طور جداگانه و در تركيب با سير با كاهش MMP3، MMP9 و افزايش TIMP1 بر ماتريكس خارج سلولي اثر گذاشته و باعث بهبود فشارخون سيستولي در زنان يائسه چاق داراي پرفشاري خون مي‌شود.