بررسي كاربرد پرتو فرابنفش UVB در افزايش تركيبات فنلي گياه دارويي آلوئه ورا

با توجه به اينكه كاربرد پرتو فرابنفش UVB مي‌تواند به عنوان روشي آسان و مقرون به صرفه براي افزايش انباشت تركيبات فنلي در گياهان دارويي مورد استفاده قرار گيرد، در اين تحقيق پاسخ گياه دارويي آلوئه‌ورا به تابش دوزهاي مختلف پرتوفرابنفشUVB (10 و 30 كيلوژول بر متر مربع در روز) در قالب طرح كاملا تصادفي با چهار تكرار مورد بررسي قرار گرفت. تيمار گياهان رشد يافته در شدت نور 600 ميكرومول بر متر مربع در ثانيه با دوز 30 كيلوژول بر متر مربع در روز پرتو فرابنفش UVB باعث كاهش معني‌دار توده خشك برگ گياه آلوئه ورا گرديد. كاهش معني‌دار وزن برگ در اين شرايط با كاهش شاخص كارايي فتوسيستم ها (PIabs) و افزايش انباشت مالون دي آلدئيد (MDA) همراه بود. اگرچه، گياهان رشد يافته تحت تيمار دوز 10 كيلوژول بر متر مربع در روز، داراي بيشترين مقدار انباشت پرولين و قند محلول در برگ‌هاي خود بودند. همچنين بيشترين مقدار انباشت فنل در برگ‌هاي اين گياهان مشاهده شد. همبستگي مثبت بين مقدار انباشتگي فنل در برگ ها و خاصيت ضداكسايشي عصاره برگ ها مشاهده گرديد. نتايج اين تحقيق نشان داد كه تيمار پرتوفرابنفش با دوز 10 كيلوژول به مدت 21 روز مي‌تواند به عنوان روشي براي افزايش كيفيت و ارزش غذايي و دارويي برگ‌هاي گياه آلوئه ورا از طريق افزايش ميزان فنل‌ها بكار رود، بدون آنكه ساختارهاي فتوسنتزي دچار آسيب شوند.