تبيين شكاف كارآفريني و تجاري سازي فناوري در همكاري صنعت و دانشگاه

پژوهش حاضر با هدف بررسي تحليلي مطالعات انجام شده در حوزه همكاري بين صنعت و دانشگاه طي سه دهه اخير انجام شده است تا از اين طريق شكاف موجود در همكاري‌هاي صنعت و دانشگاه تبيين گردد. اين پژوهش از نوع توصيفي بوده و با روش تحليل تحقيقات و مطالعات گذشته صورت گرفته است و سپس با دريافت نظرات خبرگان از طريق انجام مصاحبه‌هاي عميق با متخصصان هر دو نهاد دانشگاه و صنعت ادامه يافته است. انجام مصاحبه‌ها براساس كفايت نظري داده‌ها در 18 مصاحبه متوقف شد. از اين تعداد 8 نفر از اساتيد دانشگاه و صاحب‌نظر در موضوع، 3 نفر مدير عامل شركت‌هاي صنعتي، 4 نفر از مسئولان دولتي و 3 نفر از كارشناسان و مديرعاملان شركت‌هاي واسطه‌اي حوزه كارآفريني و تجاري‌سازي در مصاحبه ها شركت داشتند. نتايج نشان مي دهد كه اگرچه همكاري‌هاي دانشگاه و صنعت در زمينه هاي آموزشي، پژوهشي و تحقيقاتي، كارآفريني دانش بنيان و تجاري سازي فناوري مطرح مي باشد ولي به مرور زمان هر چه به زمان حال نزديك‌تر مي‌شويم سهم آموزش و در ادامه سهم پژوهش و تحقيقات كاهش يافته و تمايل براي همكاري‌هايي از نوع كارآفريني دانش بنيان و تجاري سازي فناوري بيشتر شده است. بررسي رويكردهاي فعلي در همكاري بين صنعت و دانشگاه،گرايش زياد به بهره‌برداري از توان بخش خصوصي وشركت‌هاي واسطه‌اي(هاب) را خصوصاً در فعاليتعاي كارآفريني دانش بنيان و تجاري سازي فناوري نشان مي دهد. همچنين نقش موثر الگوهاي بومي و نيز نيروي انساني كارآفرين كه داراي تعهد و حس مسئوليت نسبت به كشور، صنعت و دانشگاه مي‌باشد در مدلهاي موفق همكاري صنعت و دانشگاه مشخص شده است.