الگوي ساختاري اثر مؤلفه هاي مديريت كيفيت جامع بر عملكرد شغلي كاركنان ستادي با نقش تعديل كننده عوامل سازماني در دانشگاههاي فرهنگيان

هدف ازپژوهش حاضر بررسي الگوي ساختاري اثر مؤلفه هاي مديريت كيفيت جامع بر عملكرد شغلي كاركنان ستادي با نقش تعديل كننده عوامل سازماني در دانشگاههاي فرهنگيان بود.روش پژوهش توصيفي- همبستگي و جامعه آماري شامل كارمندان ستادي32 دانشگاه در سال 1395و به تعداد 2553 نفر بود. حجم نمونه بر اساس جدول كرجسي و مورگان 360 نفر و روش نمونه گيري خوشه اي تصادفي بود. براي جمع آوري داده ها از پرسشنامه‌هاي مديريت كيفيت فراگير موسسه كيفيت فدرال آمريكا، عملكرد شغلي پاترسون (2000)، فرهنگ سازماني دنيسون و اسپريترز( 1991) و حمايت سازماني اينرنبرگر و همكاران ( 1986) استفاده شد. پايايي پرسشنامه ها بر اساس آلفاي كرونباخ به ترتيب 0.97 -0.92 – 95 /0 و 0.74 برآورد گرديد. داده‌ها با نرم افزار PLS وspss23 مورد تحليل قرار گرفت. نتايج نشان داد مؤلفه‌هاي تمركز بر مشتري، توانمندسازي كاركنان و كار تيمي، تجزيه و تحليل كيفيت؛ تضمين كيفيت و بهبود كيفيت با نقش تعديل گر فرهنگ سازماني با عملكرد شغلي رابطه دارد (0.01 P ). هم چنين بين مؤلفه‌هاي حمايت و رهبري مديريت عالي، برنامه ريزي استراتژيك، تمركز بر مشتري؛ تضمين كيفيت و بهبود كيفيت با نقش تعديل گرحمايت سازماني با عملكرد شغلي رابطه دارد ( P 0.01). پيشنهاد مي شود در دانشگاه فرهنگيان از مديريت كيفيت جامع براي بهبود عملكرد شغلي كاركنان استفاده شود و در اين ميان متغيرهاي فرهنگ سازماني و حمايت سازماني نقش اساسي دارند.