شيوع اهمال‌كاري در دانش‌آموزان دختر و ارتباط آن با ويژگي‌هاي جمعيت‌شناختي و ميزان به‌كارگيري شبكه‌هاي اجتماعي مجازي

اهمال‌كاري آثار منفي فراواني بر عملكرد اجتماعي وتحصيلي دانش‌آموزان دارد. اين پژوهش به‌منظور بررسي ميزان شيوع اهمال‌كاري و ارتباط آن با ويژگي‌هاي جمعيت‌شناختي و ميزان به‌كارگيري شبكه‌هاي اجتماعي مجازي در دانش‌آموزان دختر شهر تهران انجام گرفت. روش پژوهش از نوع زمينه‌يابي و همبستگي بود. جامعه‌ آماري شامل همه‌ دانش‌آموزان دختر مقاطع متوسطه و هنرستان مناطق 3 ، 4، 5، 15 و 11 شهر تهران در سال تحصيلي 98-1397 به تعداد 25883 بود كه براساس جدول كرجسي و مورگان و با روش طبقه‌اي نسبي، 398 نفر انتخاب و پرسشنامه‌هاي متغيرهاي جمعيت‌شناختي، اهمال‌كاري تحصيلي و ميزان به‌كارگيري شبكه‌هاي اجتماعي مجازي را تكميل كردند. داده‌ها با روش‌هاي آمار توصيفي و استنباطي (مجذور خي و همبستگي پيرسون) تحليل شد. نتايج نشان داد 31.7 درصد از دانش‌آموزان داراي اهمال‌كاري بالا، و 26.6 درصد داراي اهمال‌كاري خيلي بالا بودند و بين مقطع تحصيلي، سن و معدل از نظر اهمال‌كاري تفاوت معناداري وجود داشت (P≤0.05). نتايج همچنين، نشان داد كه رابطه‌ مثبت بين اهمال‌كاري و ميزان به‌كارگيري شبكه‌هاي اجتماعي مجازي وجود دارد (P≤0.001). نتايج پژوهش نشان داد اهمال‌كاري شيوع شايان توجهي در دانش‌آموزان دختر شهر تهران دارد و ميزان استفاده از شبكه‌هاي اجتماعي مجازي با آن رابطه دارد؛ بنابراين، ميزان به‌كارگيري شبكه‌هاي مجازي به صورت بايد مديريت شود كه تأثيرگذاري آن بر افزايش اهمال‌كاري كاهش يابد.