ارزيابي جامع ابعاد سلامت سالمندان مقيم منزل و سالمندان مقيم مراكز نگهداري در شهر سبزوار

مقدمه: ارزيابي جامع سالمندان تحت عنوان CGA (Comprehensive Geriatric Assessment)، بهترين مجموعه از ابزارهاي معرفي شده از سوي سازمان جهاني بهداشت براي شناسايي و تصميم‌گيري در مورد برنامه‌ريزي در حوزه بهداشت و سلامت سالمندان و حتي درمان آن‌ها مي‌باشد‌. در اين راستا، مطالعه حاضر با هدف تعيين جامع وضعيت سلامت سالمندان مقيم در منازل و نيز مراكز نگهداري در شهر سبزوار انجام شد. مواد و روش‌ها: مطالعه توصيفي تحليلي و مقطعي حاضر در ارتباط با 254 نفر از سالمندان مقيم در منازل و مراكز نگهداري سالمندان پدر و مادر شهرستان سبزوار در سال 1398 انجام شد. نمونه‌گيري به روش سرشماري و خوشه‌اي چند مرحله‌اي به ترتيب براي سالمندان مقيم مراكز نگهداري و منازل صورت گرفت. براي جمع‌آوري داده‌ها از ابزارهاي استاندارد مربوط به ارزيابي جامع سالمندان (ADL (ActivitiesofDailyLiving)، MMSE (Minimental State Examination)، Tinetti ، GDS (Geriatric Depression Scale)، MNA (Mini Nutrition Assesment)) IADL (InstrumentalActivitiesofDailyLiving) و AMT (Abbreviated Mental Test) استفاده شد. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS 22 و آزمون‌هاي t مستقل، ANOVA و كاي دو با در نظر گرفتن سطح معناداري 0.05 تجزيه و تحليل گرديدند. يافته‌ها: ميانگين سني سالمندان مقيم منازل، 10.4±71 سال و براي سالمندان مقيم مراكز نگهداري، 9.05±65 سال بود. 85 درصد از سالمندان مقيم منازل و 80 درصد از سالمندان مقيم مراكز نگهداري از سطح تغذيه مطلوب برخوردار بودند. شيوع افسردگي در سالمندان مقيم منازل و مراكز نگهداري به ترتيب 61 و 53 درصد بود؛ اما ميزان افسردگي در سالمندان مقيم مراكز نگهداري شديدتر بود. حدود 65 درصد از سالمندان مقيم منازل و 78 درصد از سالمندان مقيم سراي سالمندان (0.05 P) داراي اختلال شناختي بودند. همچنين حدود 93 درصد از سالمندان مقيم منازل و 79 درصد از سالمندان ساكن مراكز نگهداري، وضعيت عملكرد جسماني تقريباً خوبي داشتند. اين در حالي است كه اكثر سالمندان مقيم منازل از نظر تعادل و راه رفتن در شرايط مطلوب قرار داشتند (74 درصد). اين وضعيت در اغلب سالمندان مقيم در مراكز نگهداري، نامطلوب بود و آن‌ها در معرض خطر نسبتاً شديد سقوط قرار داشتند (61 درصد). نتيجه‌گيري: سالمندان مقيم مراكز نگهداري نسبت به ساير سالمندان جامعه در ابعاد مختلف سلامت مانند انجام فعاليت‌هاي روزانه و عملكرد شناختي، ناتوان‌تر هستند و شيوع بالاي افسردگي و وجود خطر سوءتغذيه در آن‌ها بيانگر نياز مبرم به توجه ويژه در حوزه سلامت به سالمندان مقيم مراكز نگهداري مي‌باشد.