تأثير مشاوره گروهي بر شدت علايم يائسگي در دوران انتقال به يائسگي: يك كارآزمايي باليني

زمينه و هدف: دوران انتقال به يائسگي با تغييرات شديد توليدمثلي و هورموني همراه است. هدف از اين تحقيق تعيين تأثير مشاوره بر شدت علايم يائسگي در مرحله انتقال به يائسگي مي‌باشد. روش بررسي: اين مطالعه كارآزمايي باليني در مورد 90 نفر از زنان در دوران انتقال به يائسگي در شهرستان جوانرود در سال 1398 انجام يافت. زنان به صورت تصادفي و به روش بلوك‌بندي چهارتايي در دو گروه مداخله و كنترل قرار گرفتند. مشاوره به صورت گروه‌هاي 11 تا 12 نفره به مدت 4 جلسه، هر جلسه 60 دقيقه در 4 هفته متوالي براي گروه مداخله انجام گرفت. پس از گذشت 8 هفته، شدت علايم يائسگي با استفاده از مقياس سنجش علايم يائسگي اندازه‌گيري شد. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS ويرايش 21 تجزيه و تحليل گرديد. يافته‌ها: قبل از مداخله به لحاظ نمرات علايم يائسگي تفاوت آماري معناداري بين دو گروه مشاهده نشد (0.86=p). پس از مشاوره گروهي، ميانه (چارك اول، چارك سوم) نمرات علايم يائسگي، علايم جسماني، رواني و ادراري تناسلي به ترتيب در گروه مداخله و كنترل (21.5، 15.0) 17.0 و (30.5، 17.0) 21.0 با 0.001 p ؛ (8.0، 5.0) 6.0 و (11.0، 6.5) 9.0 با 0.001 p ؛ (8.0، 5.0) 6.0 و (10.0، 5.0) 8.0 با 0.004=p و (6.0، 4.0) 5.0 و (8.5، 5.0) 6.0 با 0.001 p بودند كه اين مقادير در گروه مداخله به طور معناداري پايين‌تر از گروه كنترل بود. نتيجه‌گيري: اجراي مشاوره گروهي به مدت 4 جلسه بر شدت علايم يائسگي زنان در دوران انتقال به يائسگي مؤثر بود. بنابراين پيشنهاد مي‌شود از اين راهبرد جهت ارتقاي سلامت زنان در دوران قبل از يائسگي استفاده شود.