طراحي الگوي مسئوليت فرهنگي شركت‏ها در سياستگذاري شهري

شركت‏هاي تجاري به فراخور نوع فعاليتشان در زندگيِ فرهنگي افراد، تاثيرات شگرفي مي‏گذارند، اما مسئوليت‏‌ پذيري آن‏ها هيچ تناسبي با ميزان تأثيرات فرهنگي كه بر جاي مي‏گذارند، ندارد. ايده مسئوليت فرهنگي شركت‏ها پاسخي به اين مسئله مي‏دهد و فرهنگ به مثابه روش زندگي به شكل ويژه‏اي در آن برجسته شده است. هدف از اين پژوهش بيان ضرورت، ابعاد و الگوي مسئوليت فرهنگي در سياستگذاري شهري است. مقاله برمبناي رويكردي استدلالي و هنجاري و با استفاده از روش تحليل سياستي ويليام دان تدوين شده و گردآوري داده‏ها با مطالعه‏ اسنادي صورت پذيرفته است. مسئوليتي فرهنگي شركت‏ها در مفهومي مضيق از فرهنگ، از طريق حمايت از انتشار خدمات و محصولات  فرهنگي صورت مي‏پذيرد و در مفهومي موسع از فرهنگ، از طريق احترام و بازشناسي روش زندگي طرفينِ فعاليت هاي اقتصادي، گسترش روابط ميان فرهنگي و ارتقاء گفتگوي بين‌المللي فرهنگ انجام مي‏شود. همچنين در سطحي كلان، گفتگوي بين‌الملليِ فرهنگي، مهم‌ترين دستاورد مسئوليت فرهنگي شركت‌هاست.