تحليل نقش توسعه كارگاه مصالح شناسي در كيفيت آموزش معماري

بسياري از پژوهشگران حوزه آموزش معماري معتقدند كه يكي از عوامل تأثيرگذار بر كيفيت آموزش معماري، نحوه تعامل مناسب دروس كارگاهي و نظري با يكديگر است. اين پژوهش با بررسي تحليلي ضرورت هاي توسعه كارگاه مصالح شناسي و تأثير مشخصات كمي و كيفي آن در آموزش معماري، وضعيت و مشخصات اين كارگاه را در دانشكده هاي معماري مطرح ايران و جهان مورد بررسي قرار داده است. در اين مقاله، از طريق مصاحبه با استادان درس مصالح شناسي رشته معماري، برنامه دانشگاه هاي مختلف داخلي و خارجي در حوزه هاي شيوه ي ارائه اين درس، امكانات اصلي، برنامه هاي جانبي و سرفصل هاي درس مقايسه شده است. با توجه به خصلت متغير حوزه فناوري و نرخ تغيير و تحولات مصالح نوين، آموزش اين حوزه معماري مستلزم ايجاد فرآيندي خلاقه در بستر تحول آفريني در زيرساخت كارگاه مصالح شناسي است. بنابراين در اين مقاله، ساختاري براي برنامه ريزي فيزيكي و عملكردي كارگاه مصالح و ساخت به منظور ارائه درس مصالح ساختماني همگام با تغييرات فناوري معماري ارائه شده است. استفاده از اين ساختار مي تواند موجب تقويت انگيزه و ارتباط دانشجويان با محيط دانشكده هاي معماري و ارتقاي كيفيت آموزش معماري گردد.