بررسي عوامل قبض و بسط رزق و روزي در قرآن و عهدين

خداوند رزاق نه‌تنها رزق انسان‌ها بلكه تمام موجودات را بر خود فرض كرده است با اين تفاوت كه وسعت و ضيق رزق انسان‌ها عوامل گوناگوني دارد كه بسياري از اين عوامل به عملكرد آنان برمي‌گردد. رزق مادي در قرآن شامل مايحتاج زندگي و رزق معنوي مصاديق متعددي چون عمر با بركت دارد. در قرآن كريم رفتار انسان نسبت به روزي‌ها در استمرار، بسط، قطع و قبض آن‌ها دخالت دارد؛ موضوعي كه در عهدين نيز آمده است و از آنجا كه جوهر اصلي اسلام، يهوديت و مسيحيت يكي است، آموزه‌هاي اين اديان كه در كتب آسماني‌شان متبلور شده، شباهت‌هايي دارند. اين مقاله به روش تطبيقي تحليلي به بررسي عوامل قبض و بسط رزق در قرآن و عهدين مي‌پردازد. قرآن و عهدين روزي رسان را خداوند معرفي كرده و از مهم‌ترين عوامل بسط رزق در هر دو، اطاعت از خدا و از مهم‌ترين عوامل قبض آن سرپيچي از فرامين الهي ذكر شده است.