تحليل نقش قابليت‌هاي مديريتي و عملياتي استراتژي ديجيتال و فرهنگ ديجيتال بر بهره‌وري

امروزه با ظهور تحولات ديجيتال و فناوري‌هاي جديد، بخش بانكي بسيار رقابتي شده است و بانك‌ها در تلاش هستند تا بهره‌وري خود را بهبود بخشند و رقابتي بمانند. هدف پژوهش حاضر تحليل نقش قابليت‌هاي مديريتي و عملياتي استراتژي ديجيتال بر بهره‌وري با نقش ميانجي فرهنگ ديجيتال است. اين پژوهش از نوع توصيفي همبستگي است و براي گردآوري داده‌ها از پرسشنامه طيف پنج گزينه‌اي ليكرت استفاده‌شده است. جامعۀ آماري پژوهش حاضر روسا، معاونين و كارمندان مديريت شعب شمال غرب بانك تجارت شهر تهران است. طبق جدول مورگان كرجسي از جامعه آماري 260 نفر نمونه انتخابي 152 نفر انجام گرفت و روش نمونه‌گيري در اين پژوهش به‌صورت در دسترس بوده است. روايي محتوايي آن با نظر متخصصان، استادان دانشگاهي و كارشناسان خبره تأييد شد و نيز پايايي ابزار با محاسبه آلفاي كرونباخ(0.84) در سطح مناسبي قرار داشت. جهت آزمون فرضيات تحقيق، مدل معادلات ساختاري و به‌ويژه تكنيك تحليل مسير به كار گرفته‌شده و به اين منظور از نرم‌افزارهاي آماري اس‌پي‌اس‌اس و اسمارت پي‌ال‌اس استفاده‌شده است. يافته‌هاي پژوهش نشان داد كه قابليت‌هاي مديريتي، قابليت‌هاي عملياتي و فرهنگ ديجيتال بر بهره‌وري تاثيري معناداري دارد و همچنين اثر قابليت‌هاي عملياتي بر فرهنگ ديجيتال معنادار است؛ اما تاثير قابليت‌هاي مديريتي بر فرهنگ ديجيتال معنادار نيست.