ارزيابي ميكروسكپي و الكترومغناطيسي پديده پيري در فولاد زنگ‌نزن دوفازي 2304

براي ارزيابي پديده پيري در فولاد زنگ‌نزن دوفازي 2304 از بررسي‌هاي ميكروسكپي و الكترومغناطيسي استفاده شد. عمليات پيرسازي مصنوعي در دماهاي 700، 800 و 900 درجه سانتي‌گراد و در زمان‌هاي 15، 60 و 120 دقيقه انجام شد. براي بررسي‌هاي ريزساختاري و سختي، از ميكروسكوپ نوري مجهز به نرم‌افزار آناليز تصوير، ميكروسكپ الكتروني روبشي مجهز به آناليزگر شيميايي، دستگاه پراش پرتو ايكس و روش ويكرز استفاده شد. سپس براي ارزيابي الكترومغناطيسي از آزمون جريان گردابي در فركانس‌ kHz100 استفاده شد كه داده‌ها به صورت نقشه امپدانسي ارائه و ارزيابي شد. بررسي‌هاي ميكروسكپي نشان داد كه با افزايش شدت پيري از طريق افزايش دما و زمان پيرسازي، مقدار فاز فريت كاسته مي‌شود و در مقابل فازهاي ثانويه از نوع كاربيدM23C6 ، نيتريد Cr2N  و آستنيت ثانويه (2Ƴ) در ريزساختار تشكيل و رشد مي كنند. اين فازهاي ثانويه در داخل فاز فريت تشكيل شده و منجر به كاهش كسر حجمي فاز فريت، نسبت به نمونه پيرنشده شده است. بيشترين اين تغييرات در دماي 900 و زمان 120 دقيقه مشاهده شده است. نتايج ارزيابي الكترومغناطيسي نشان داده است كه با افزايش دما و زمان پيرسازي، تشكيل بيشتر رسوبات مخرب و كاهش شديد ميزان فريت در ريزساختار، پاسخ‌هاي الكترومغناطيسي به طور مناسبي با كاهش بيشتر دو شاخص مقاومت خود القايي و امپدانس و افزايش بيشتر شاخص  مقاومت الكتريكي تغيير مي‌كند. بنابراين مي‌توان شدت وقوع پديده پيري در اين فولاد را از روي نقشه امپدانسي آن مشاهده نمود.