بررسي ضرورت تعامل متغيرهاي محيطي‌-انساني موثر بر نوآوري محصول در سازمان هاي دانش بنيان

ضرورت نوآوري و به ويژه نوآوري در محصول براي رقابت در عرصه‏ هاي داخلي و جهاني از يك سو و اهميت توسعه محصول جديد، به عنوان يكي از حوزه‎هاي زايشي درآمد براي شركت‏ ها و نيز كشور از سوي ديگر، و همچنين شناسايي عوامل و بسترهاي لازم براي ايجاد توانمندي‏ هاي نوآوري، به فرآيندي راهبردي تبديل شده است. در پژوهش حاضر، سعي شده است تا ضمن شناسايي عوامل مؤثر بر ايجاد و تقويت توانمندي ‏هاي نوآوري محصول، مدل ارتباطي ميان اين عوامل نيز شناسايي و مطرح گردد. بدين منظور، ابتدا از طريق مطالعات كتابخانه ‏اي، عوامل مؤثر در نوآوري محصول، شناسايي و در قالب شش عامل دسته‏ بندي گرديد. در گام بعدي از طريق توزيع پرسشنامه طراحي شده، وضعيت متغيرهاي پژوهش مورد سنجش قرار گرفت. در اين راستا 250 پرسشنامه در ميان كاركنان، مديران ارشد و مياني شركت ‏هاي فناوري اطلاعات توزيع و پس از تكميل جمع‌آوري گرديده است. در نهايت، تجزيه و تحليل داده‏ها به كمك مدل سازي معادلات ساختاري، تحليل عاملي تاييدي و آزمون همبستگي رگرسيون به اثبات مدل پيشنهادي تحقيق پرداخته شده است. با توجه به نتايج به دست آمده از معادلات ساختاري تاثير سرمايه انساني، دانش، فرهنگ، ارتباطات دروني و ارتباطات بيروني بر نوآوري محصول مثبت و معني‌دار بوده است.