نقش هويت ملي و سرمايه فرهنگي در ارتقاي آموزش شهروند جهاني

هدف پژوهش حاضر بررسي تأثير سرمايه فرهنگي در ارتقاي آموزش شهروند جهاني است. اين پژوهش از نظر هدف كاربردي و برحسب نوع داده‌ها آميخته (كيفي ـ كمي) و رويكرد كيفي از طريق تحليل محتوا و كدگذاري (بازمحوري ـ انتخابي) و رويكرد كمي، روش پيمايشي بود. جامعه آماري در بخش كيفي خبرگان (اعضاي هيأت علمي استان هرمزگان)، با استفاده از روش نمونه‌گيري غيراحتمالي هدفمند و اصل اشباع، 14 نفر انتخاب شدند و در بخش كمي جامعه آماري از اعضاي هيأت علمي دانشگاه‌هاي دولتي و غيردولتي استان هرمزگان با استفاده از جدول مورگان انتخاب و نمونه آماري 185 نفر به روش نمونه‌گيري چندمرحله‌اي انتخاب شدند. جهت جمع‌آوري داده‌ها در بخش كيفي از فيش‌برداري و مصاحبه حضوري نيمه‌ساختاريافته و در بخش كمي از پرسشنامه‌هاي محقق‌ساخته استفاده شد. براي تجزيه و تحليل داده‌ها از تحليل عامل اكتشافي و تحليل عامل تأييدي استفاده شد. نتايج پژوهش حاكي از آن است كه مؤلفه‌هاي هويت ملي (تعلق خاطر به نمادها، اسطوره‌هاي ملي و مذهبي، فرهنگ و روش اسلامي، نقش تاريخ، احساس تعلق به فرهنگ، روش زندگي ايراني، آشنايي با ميراث جهاني) و سرمايه فرهنگي (حالت تجسم‌يافته ذهني، حالت تجسم‌يافته عيني، حالت نهادي شده) بر روي آموزش شهروند جهاني داراي بار عاملي بالاي 5/0 هستند و از لحاظ آماري در سطح معني‌دار قرار دارند و مدل ارائه شده با توجه به شاخص‌هاي AGFI، GFI، RASEA داراي برازش مناسب است و به مسئولان نظام‌هاي آموزشي پيشنهاد مي‌شود جهت افزايش و ارتقاي سطح آموزش شهروند جهاني به مؤلفه‌هاي سرمايه فرهنگي تأكيد و توجه خاص داشته باشند.