مدل پاراديمي توسعه سرمايه گذاري در ورزش

پژوهش حاضر با هدف ارائه الگوي توسعه سرمايه‌گذاري در ورزش ايران اجرا شده است. روش تحقيق كيفي است و با استفاده از نظريۀ داده‌بنياد انجام گرفت. جامعه آماري پژوهش شامل افراد داراي سابقه مديريت در سطوح مختلف ورزش كشور، استادان مديريت ورزشي دانشگاه‌هاي كشور، و خبرگان و فعالان حوزه اقتصاد ورزشي بودند. 15 نفر براي انجام مصاحبه با بهره‌گيري از تكنيك‌هاي هدفمند نظري و گلوله‌برفي انتخاب شدند. به‌منظور تجزيه‌وتحليل داده‌ها، از كدگذاري باز، محوري و گزينشي استفاده شد. نتايج نشان داد كه از جمله عوامل علّي توسعه سرمايه‌گذاري، ايجاد شرايط مناسب براي سرمايه‌گذاران ورزشي، توسعه مشاركت حداكثري مردم و اقشار مختلف، ارائه خدمات مناسب براي مشتريان ورزشي و شرايط مساعد براي جذابيت ورزش است. عوامل زمينه‌اي، شامل كيفيت انواع ورزش، رسانه فعال و مشوق‌ها بود. از جمله عوامل مداخله‌گر، مديريت دولتي، قوانين دست‌وپاگير، محيط سياسي قانوني و زيرساخت‌هاي اجرايي است. همچنين راهبردها شامل فراهم كردن سود سرمايه‌گذار، توسعه بازاريابي، ايجاد سازوكار اقتصادي و ثبات و قدرت اقتصادي و پيامدهاي حاصل از آن همگاني شدن ورزش، افزايش تعداد تماشاچيان، افزايش تعداد سرمايه‌گذاران، ايجاد ظرفيت‌ها و شاخص‌هاي اقتصادي و شرايط مساعد ورزش كشور بود.اين مدل، چارچوبي مناسب و بومي براي مطالعات در اين حوزه است و به‌عنوان مقدمه‌اي به‌منظور سرمايه‌گذاري ورزش در ايران مي‌تواند مبناي عمل قرار گيرد.