نقش توسعه گردشگري ورزشي بر اشتغال‌زايي فارغ‌التحصيلان شهر تهران

هدف از پژوهش حاضر، بررسي نقش توسعه گردشگري ورزشي بر اشتغال‌زايي شهر تهران و ارائه مدل اشتغال است. روش پژوهش تحليلي است و بر مبناي هدف و نتايج، از نوع تحقيقات كاربردي است. جامعه آماري تحقيق تمامي استادان و صاحب‌نظران اشتغال بود كه در حوزه اشتغال و گردشگري، تجربه كاري داشتند. براساس جدول مورگان حجم نمونه 294 نفر محاسبه شد. به‌منظور كفايت نمونه‌برداري از آزمون كيسرمايرالكين (KMO)، آزمون كرويت بارتلت بهره گرفته شد كه برابر با 735/. بود. نتايج نشان داد بين وضع موجود و وضع مطلوب گردشگري ورزشي در ايران به لحاظ آماري اختلاف معنا‌داري وجود دارد (0.001 = ,P 13.785= Z). همچنين توسعه گردشگري ورزشي اثر مستقيم، مثبت و معنا‌داري بر اشتغال‌زايي مستقيم، مستقيم و فصلي و مستقيم و پاره‌وقت دارد، اما بر اشتغال مستقيم و دائمي اين اثر معنا‌دار نشده است. پيشنهاد مي‌شود با تهيه بستر مناسب مانند رويدادهاي بزرگ ورزشي و نمايشگاه‌ها معتبر، زمينه گردشگران ورزشي در جهت توسعه اشتغال‌زايي نيز مهيا شود. تهران به‌عنوان يكي از كلان‌شهرهاي دنيا و ايران توانمندي‌هاي فراواني دارد كه با تأكيد بر فعاليت‌هاي ورزشي مي‌توان زمينه توسعه اشتغال را مهيا ساخت.