تاثير آب مغناطيسي بر تغييرات كيفي آب آبياري و اسيديته خاك

فاقد عنوان لاتين

كم آبي ­هاي سال­هاي اخير كشور و به خصوص استان خوزستان لزوم تحقيقات گسترده در زمينه حفظ منابع آب و افزايش كارايي مصرف آن در كشاورزي را لازم نموده است. جهت مبارزه با پديده كم آبي، روش­هاي مختلفي در سطح جهان پيشنهاد شده كه يكي از آنها، استفاده از دستگاه­هاي مغناطيسي است. ابداع كنندگان اين روش بيان مي­دارند كه روش مغناطيسي در افزايش كارايي مصرف آب، راندمان آبشويي، بهبود رشد سبزينگي و عملكرد گياه به ويژه در شرايط تنش، موثر است. در اين تحقيق هدف بررسي صحت اين ادعا است. بدين منظور گياه ذرت در 18 كرت به صورت طرح بلوك­هاي كاملا" تصادفي كشت گرديد. به منظور آبياري اين گياه از دو نوع آب معمولي و آب مغناطيسي در سه سطح آبياري 50 ،75 و 100 درصد نياز آبي استفاده گرديد. نتايج اين تحقيق نشان مي­دهد كه كيفيت آب تحت تاثير عبور از ميدان مغناطيسي تغيير نخواهد كرد و ميدان مغناطيسي فقط آرايش ملكول­هاي آب را تغيير داده است(آنهم براي مدت زمان بسيار محدود) و توانايي فيلتر نمودن و يا كاهش املاح آن را ندارد و به همين دليل مي­توان نتيجه گرفت كه در هر بار آبياري، تمام املاح موجود در آب، وارد خاك شده و در نهايت جذب گياه مي شوند. همچنين ، تغييرات اسيديته در هر دو روش، به دليل خاصيت تامپوني خاك بسيار ناچيز است. در روش مغناطيسي و در هر دو عمق 30-0 و 60-30 سانتي­مترحدود 08/0 واحد افزايش در اسيديته خاك نسبت به تيمار آب معمولي ايجاد شده است كه قابل ملاحظه نمي باشد.

فاقد چكيده لاتين