ارزيابي كيفيت آب زيرزميني جهت مصارف كشاورزي بر اساس تحليل‌هاي زمين‌آماري (مطالعه موردي: استان بوشهر)

فاقد عنوان لاتين

منابع آب زيرزميني از مهمترين منابع آب مورد استفاده در كشاورزي محسوب مي­شود. خطر آلودگي كمتر نسبت به آب­هاي سطحي، باعث شده حتي در مناطقي كه كمبودي از لحاظ آب سطحي وجود ندارد، نيز استفاده از آب­هاي زيرزميني رونق داشته باشد. برآورد دقيق خصوصيات كمي و كيفي آب­هاي زيرزميني مستلزم صرف زمان و هزينه زياد مي­باشد. بنابراين روش­هاي ميان­يابي به عنوان راه­حل مناسبي در تخمين پارامترهاي كيفي آب زيرزميني مورد استفاده قرار مي­گيرد. هدف از انجام اين پژوهش تعيين مناسب­ترين روش ميان­يابي به منظور بررسي و تحليل مكاني متغيرهاي EC و SAR آب­هاي زيرزميني استان بوشهر است. بدين منظور از روش ­هاي عكس فاصله وزن­دار، كريجينگ و كوكريجينگ استفاده شد. نتايج نشان داد كه روش كوكريجينگ به دليل داشتن RMSE پايين ­تر براي تهيه تغييرات مكاني EC و SAR مناسب­ تر است. مقادير EC و SAR از شمال و شمال­ غربي به سمت شرق و جنوب ­شرقي كاهش مي­ يابد. بيشتر مناطق آب شور و خيلي شور دارند. بخش­هاي كوچكي از شرق و جنوب شرق از نظر كيفيت آب­زيرزميني شور بوده و براي كشاورزي با تمهيداتي قابل استفاده هستند.

فاقد چكيده لاتين