طراحي الگوي جامع پيشايندهاي انگيزه خدمت عمومي در سازمان‌هاي حاكميتي

ﻧﻈﺮﻳﻪ اﻧﮕﻴﺰه ﺧﺪﻣﺖ ﻋﻤومي‌ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻳﻜﻲ از ﻣﻮﺿﻮﻋﺎت ﻛﻠﻴﺪي ﻣﺪﻳﺮﻳﺖ دوﻟﺘﻲ ﻧﻮﻳﻦ، ﺑﺮ اﻳﻦ اﺳﺎس اﺳﺘﻮار اﺳﺖ ﻛﻪ اﻧﮕﻴﺰهﻫﺎي ﻛﺎرﻛﻨﺎن و ﻣﺪﻳﺮان ﺑﺨﺶ ﻋﻤﻮﻣﻲ ﺑﺎ اﻧﮕﻴﺰه‌هاي موجود در ﺑﺨﺶ ﺧﺼﻮﺻﻲ، تفاوت‌هاي زيادي دارد. در ميان سازمان‌هاي دولتي كشور، وزارت كشور و مخصوصا استانداري‌ها؛ نهادهاي دولتي با كارويژه حاكميتي هستند كه بايد در تمامي زمينه‌هاي مديريتي (سياسي، امنيتي، اقتصادي، عمراني و ...) و به‌ويژه در تعامل با شهروندان، الگوي ساير دستگاه‌هاي اجرايي باشند كه انگيزه خدمت در اين‌بخش و پيشايند‌هاي آن مي‌تواند مورد توجه قرار گيرد. اين پژوهش، بر اساس نوع هدف كاربردي و به لحاظ نوع روش، كيفي و شيوه توصيفي بود. به منظور جمع‌آوري داده‌هاي كيفي از ابزار مصاحبه و براي تجزيه و تحليل داده‌هاي حاصل از مصاحبه، از فن تحليل مضمون استفاده شد. جامعه آماري، شامل خبرگان اجرايي شاغل در سيستم حاكميتي و خبرگان علمي و دانشگاهي در رشته مديريت دولتي بوده و نمونه آماري به روش نمونه‌گيري هدفمند از نوع نظري انتخاب شد. نتايج پژوهش نشان داد كه عوامل فردي شخصيتي با مضامين فرعي (تمايلات ارزشي و ديني فرد، تمايلات اخلاقي فرد، تمايلات ملي‌گرايانه در فرد، تمايلات جمع‌گرايانه و متغيرهاي جمعيت‌شناسي)، عوامل سازماني با مضامين فرعي(تجربه مثبت سازماني، شايسته‌محوري سازمان، رهبري خادمانه در سازمان، طراحي شغل انسان‌گرا، فضيلت‌محوري سازمان‌، اهداف، ارزش‌ها و انتظارات سازماني و جامعه‌گرايي سازمان ) و عوامل فرهنگي، اجتماعي با مضامين فرعي (رشد و تربيت در محيط اجتماعي مذهبي، يادگيري اجتماعي در بستر جامعه و فرهنگ خانوادگي) و پيشايندهاي انگيزه خدمت عمومي در سازمان‌هاي حاكميتي هستند.