ارتباط بين سرمايه اجتماعي با سطح كيفيت زندگي سالمندان غيرفعال

زمينه و هدف: سرمايه اجتماعي با فراهم آوردن حمايت‫هاي عاطفي و رواني نقش مؤثري در ارتقاي سلامت و سطح كيفيت زندگي سالمندان ايفا مي‫كند. از اين رو، اين مطالعه به بررسي ارتباط بين سرمايه اجتماعي و كيفيت زندگي سالمندان غيرفعال پرداخت. روش كار: پژوهش به‫روش توصيفي از نوع همبستگي بر روي 200 سالمند غيرفعال در سال 1399 در شهرستان لاهيجان انجام شد. ابزار جمع‫آوري داده ها، پرسشنامه هاي سرمايه اجتماعي اونيكس و بولن و پرسشنامۀ كيفيت زندگي سازمان بهداشت جهاني بود. داده ها با استفاده از آزمون هاي KS، همبستگي اسپيرمن، دوربين واتسون و رگرسيون چندمتغيره توسط نرم افزارSPSS23 تجزيه و تحليل شدند. يافته ها: طبق نتايج بدست آمده، شدت همبستگي بين بُعد ارتباطي با كيفيت زندگي (0/531)، بُعد ساختاري با كيفيت زندگي (0/569)، بُعد شناختي با كيفيت زندگي (0/512) و سرمايه اجتماعي با كيفيت زندگي (0/537) بدست آمد و نتايج آماري نشان داد كه بين سرمايه اجتماعي و كيفيت زندگي سالمندان غيرفعال ارتباط معنيداري (0/001) وجود دارد. نتيجه گيري: نتيجه‫گيري مي‫گردد كه ابعاد سرمايه اجتماعي مي‫توانند در پيش‫بيني‫كنندگي كيفيت زندگي سالمندان غيرفعال مثمرثمر باشند و توجه به هر يك از ابعاد سرمايه اجتماعي مي‫تواند نقش موثري در ميزان سطح كيفيت زندگي آنان داشته باشد.