يك ارزيابي از سطح، روند، و توزيع فقر چندبُعدي در ايران

اندازه‌گيري دقيق و به هنگام فقر، اهميت بسياري در سياستگذاري رفاهي و همچنين، ارزيابي اثر سياست‌هاي اجراشده براي كاهش فقر دارد. اين پژوهش با شاخص فقر چندبعدي ابعاد گوناگون فقر را در ايران بازبيني و تغييرهاي اين شاخص را محاسبه مي كند و روند آن را از سال‌هاي ۱۳۸۵ تا ۱۳۹۷ در همه استان‌هاي ايران و در هر دو منطقه شهري و روستايي مورد ارزيابي قرار مي دهد. اين تفكيك‌ها تصاوير دقيق‌تري از مكان‌هاي تمركز و ابعاد فقر را ارائه مي‌دهند تا راه براي پژوهش‌هاي بعدي در خصوص علّيت فقر باز شود و سياست‌هاي حمايتي با توجه به ابعاد فقر بتوانند به طور موثرتري طراحي و هدف گذاري شوند. نتايج اين پژوهش نشان مي‌دهد كه فقر چندبعدي در مناطق روستايي نسبت به مناطق شهري از نظر سطح بالاتر است و همچنين از نظر روند، كاهش اندكي را نشان مي‌دهد، از اين‌رو يك پيام سياستي اين پژوهش، توجه اساسي به فقرزدايي در مناطق روستايي است.