شكسته‌نويسي در ادبيات كودك

در ادبيات كودك اگر از كودك انتظار برود كه علاوه بر يادگيري زبان معيار با گويش محاوره‌اي و واژگان شكسته هم روبه‌رو شود، دچار نوعي دوگانگي خواهد شد. پيشنهادهاي مقاله براي حل اين دوگانگي عبارتند از: اول: تاكيد بر راه‌حل محمود كيانوش يعني استفاده از «نحو شكسته» به جاي «واژه‌هاي شكسته». دوم: انتخاب واژه‌ها از ميان مترادف‌ها نه فقط متناسب با فهم مخاطب بلكه متناسب با لذت آن‌ها از خواندن داستان. سوم: توجه به جغرافيا و عرف زباني منطقه‌ي خاصي كه متن در آن جريان دارد. چهارم: توجه به اين نكته كه واژه‌هاي سالم بدون نياز به شكسته‌شدن، خود در موقعيت و فضاي داستاني در ذهن مخاطب مي‌شكنند. پنجم: گزينش واژه‌هايي كه در عين سالم بودن، در گفت‌و‌گوهاي اغلب مردم به كار مي‌روند. ششم: توجه به واژه‌هايي كه در ادبيات رسمي و حتي كهن وجود دارند اما در عين حال در محاورات مردم جاري‌اند. هفتم: بهره‌گيري از ضماير ملكي متصل و حذف واژه‌هايي دست‌و‌پاگير مانند «است» كه كمك مي‌كنند تا داستان به گويش مردم نزديك شود. هشتم: توجه به اين نكته كه در داستان‌هاي تاريخي شكستن واژه‌ها ممكن است فضاي گفت‌و‌گو را لوث كند. نهم: اگر به هر علتي تصميم به شكستن واژه گرفتيم، بهتر است در اين كار زياده‌روي نكنيم. دهم: توجه به استثناهاست. در مواردي كه سالم‌نويسي تصنعي جلوه مي‌كند بهتر است واژه به شكل شكسته آورده شود. در پايان مدل «كاهش تعداد هجا»ي علي صلح‌جو نقد و مدل «نثر طبيعي» پيشنهاد شدده است. بر اساس اين مدل، تعيين چيستي و چندوچون محاوره با قاعده ميسر نيست. براي تعيين محاوره «خود نويسنده و منطق داستانش» ملاك اصلي هستند. پارادايم پژوهش كيفي با رويكرد تفسيري و شيوه‌ي داده‌كاوي قياسي استقرايي و روش گردآوري منابع كتابخانه‌اي است.