نقد به مثابه تربيت فرهنگي

مسأله اين پژوهش ، تحليل نسبت نقد با پديده تربيتِ فرهنگي است. به اين منظور با روش تحليل مفهومي، درصدد ارائه مفاهيم پايه و نحوه ارتباط آنها با يكديگر برآمديم تا بتوان به نقشه مفهومي تحليل مسأله دست يافت. پس از ابتناي مقاله بر دو پيش‌فرض مفهومي يعني مفهوم فرهنگ و مفهوم تربيت، از دو معناي نقد سخن بميان آمده است؛ معناي اول نقد همچون دانش نظري و معناي دوم نقد؛ همچون فعاليت كاربردي؛ و سپس به وجوه تحليل نسبت نقد با تربيت فرهنگي پرداختيم. پذيرش فرآيند اجتماعي پديده تربيت فرهنگي، پژوهش را بر آن داشته كه در پايان مقاله به راهكارهاي بالندگي جريان «نقد به مثابۀ تربيت فرهنگي» اشاره شود مانند:ترويج فرهنگ نقد در آموزش‌هاي غير رسمي و رسمي، بكارگيري طرح‌هايي مانند: p4c و pwc ،آموزش و كاربرد الگوها و شيوه‌هاي نقد علمي ،حذف ساختارهاي «حافظه محور» در نظام آموزشي.